|

Poema's
"A poema is a wild cat" werd er vroeger wel eens gezegd.
Beter kunnen we deze jongens niet omschrijven. De poema’s zijn nog steeds een bende enthousiaste, soms een beetje onstuimige, kinderen die de zaterdagnamiddag samen komen. Wat is er dan wel verandert door de jaren heen?
Vroeger was het de moeder die haar welpen moest in toom houden zodat ze geen stommiteiten begingen of de groep verloren. Nu is deze taak opgelegd aan een leidingsploeg van 6 personen namelijk: Marie, Ceetje, Marrrie, Alexander, Pauline en Stijn.
Vroeger speelden de welpen dicht bij het nest en gingen ze constant het duel aan met elkaar en de almachtige moeder natuur. Nu hebben ze 2 uur en één half om de steppe nabij het Bad af te lopen en het dorre klimaat van de Lange Munte te trotseren.
Vroeger was het vooral in den Afrique dat de poema zijn leven doorbracht om dan naar de eeuwige jachtvelden te verdwijnen. Nu zijn ze, mede door het betere economische klimaat, geëmigreerd naar den Belgique.
Het zijn de details die zijn verandert maar de essentie blijft: “A poema is and will always be a wild cat.”
belangrijke data '09-'10
herfstkamp, 6-8 november
spaghetti-avond/foto-avond, 14 november
groepskamp 75 jaar M, 4-6 april
zomerkamp, 3-10 juli |
|