Jin

Jin, Jij en Ik een Noodzaak. Jins (17 jaar) leven één jaar intens samen in hun jintak. In hun eigen 'jonge' stijl werken ze gekke activiteiten, projecten en zelfs hun kamp uit. Al doende leren ze samenwerken en verantwoordelijkheid opnemen. Hieruit groeit engagement voor de groep en voor de samenleving.

Elk jaar is er dus een ander jin. De voorbije jaren heetten die:
1996-1997: Chihuahua
1997-1998: Jin & ton ik
1998-1999: Äljin
1999-2000: Miljinnium
2000-2001: Virjin
2001-2002: Jintje van '84
2002-2003: Tante Jinny
2003-2004: VJP
2004-2005: Jinjection
2005-2006: Kljinsten
2006-2007: JIN-989
2007-2008: PJIN-UP
2007-2008: [WUK-JIN?]

Dit jaar: JIN

Jins gaan verder op de ingeslagen weg. Ze dromen en fantaseren over hoe ze het graag zouden hebben: hun relaties, de samenleving, zichzelf. Concrete vragen duiken in hun leven op. Studie- en beroepsambities dringen zich aan hen op. Voor jins staat hun zelfbeeld centraal. 'Ben ik tevreden met mezelf?' 'Voel ik me goed in mijn vel?' Het zijn enkele van de vele vragen die zij zich stellen bij hun zoektocht naar identiteit. Een ernstig gesprek, daar zijn ze vaak op uit: met leeftijdsgenoten, maar soms ook met iemand met enkele jaren meer levenservaring. Eén of enkele vaste vertrouwenspersonen helpen hen verder op weg naar hun identiteit. Hun identiteit krijgt stilaan meer stabiele, meer realistische kenmerken. Jins blijven heel intens op zoek binnen hun relaties met anderen, van het eigen en het andere geslacht. Soms loopt dat laatste vlotjes, vaak verloopt hun seksuele relatie met horten en stoten, met vallen en opstaan. De groepen waarin ze zich bewegen zijn hun thuishaven, hun klankbord. Nu eens beklemtonen ze hun zelfstandigheid, dan weer beklemtonen ze het knusse groepsgevoel.